Σάββατο, 3 Αυγούστου 2013

[18] Γιώργος Μαρκόπουλος: Οι πυροτεχνουργοί (Εγνατία, 1979)


www.biblionet.gr
ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ


Τα βράδια οι διαβάτες
Περνούν μέσα από τα πάρκα για να κόψουν δρόμο.

Εμείς, τους βλέπουμε.
Ή, μάλλον, βλέπουμε την καύτρα του τσιγάρου τους.


* * *


ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ
                                                                 Στον Κώστα Νικολάκη


Το βράδυ, μαζεύεις ξύλα για το τζάκι.

Και το πρωί, α το πρωί, τι πικρή που είναι η ζωή
όλο με τις στάχτες.


* * *


ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ, Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ, ΝΑΥΑΓΙΑ


Το χέρι μου στα μαλλιά σου
φίδι που γυρνάει στη φωλιά του αφού έκανε κακό.


Η ψυχή μου
ελαφρώς λερωμένη σαν άσπρο κοστούμι καλοκαιρινό.

Πάνω από τα ναυάγια ο ήλιος ξεπρόβαλε κουρασμένος.


* * *


ΟΙ ΛΥΚΟΙ
                                                                 Στο Γιάννη Μανωλιδάκη


Οι λύκοι δεν κατοικούν στα βουνά.

Τριγυρνάνε στις πόλεις την άνοιξη ανάμεσα στο αμέριμνο πλήθος.

Οι λύκοι σε παρακολουθούν τα βράδια που είσαι μόνη.

Μην τρομάξεις, ποτέ δεν θα τους δεις.

Όμως όταν γυρνάς «πιομένη την αγάπη»
σκέψου μια στιγμή τους λύκους.

Όχι για τίποτα άλλο,
αλλά ακριβώς
γιατί ποτέ δεν πρόκειται να τους πάρεις είδηση στο διάβα σου.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου